آشنایی با هوش مصنوعی

لیسپ یک زبان برنامهنویسی رایانه است که در سال ۱۹۵۸ به وسیلهٔ جان مککارتی ابداع شدهاست.[۱] این زبان، مانند زبان برنامهنویسی پرولوگ، بیشتر برای برنامهنویسی هوش مصنوعی مورد استفاده قرار میگیرد و با توجه به اینکه زبان لیسپ از نحو سادهای برخوردار است، تجزیه و پیادهسازی آن نسبتاً با سهولت انجام میشود.[۱] متن برنامههای لیسپ عموماً از نمادها و فهرستهایی از نمادها تشکیل میشود و بدین خاطر است که این زبان لیسپ (مخفف پردازش فهرست) نامیده شدهاست. یکی از ویژگیهای جالب زبان لیسپ این است که خود برنامههای لیسپ نیز فهرست هستند و بنابراین، میتوان با برنامهها به عنوان دادهها رفتار کرد یا دادهها را به عنوان برنامه ارزیابی نمود. لیسپ دارای گویشهای مختلفی است که بعضی از آنها دارای قابلیتهای شیءگرا نیز هستند. از این میان میتوان به کامن لیسپ اشاره کرد. در ابتدا لیسپ به عنوان علامتگذاری و نمادسازی ریاضیات و برای برنامهنویسی رایانه ابداع شد. زبان لیسپ به سرعت مورد توجه برنامه نویسان از جمله برای تحقیقات علمی هوش مصنوعی قرار گرفت. لیسپ یکی از ابتداییترین زبانهای برنامهنویسی میباشد و در علوم رایانه بر بسیاری از تفکرات و ایدهها پیشگام بود. لیسپ شامل ساختمان دادهٔ درخت، مدیریت نگهداری اتوماتیک، برنامهنویسی پویا، برنامهنویسی شیء گرا و کامپایلر مستقل میباشد.نام لیسپ از زبان پردازش لیست گرفته شدهاست. لینک لیست یکی از قسمتهای اصلی ساختمان دادهٔ زبان لیسپ است و سورس کد لیسپ از لیستها ساخته شدهاست و میتواند به عنوان ساختمان داده عمل کند. پیشرفت و توسعهٔ سیستم ماکرو به برنامه نویسان اجازه میدهد تا ترکیبهای جدید ویا حتی حیطهٔ زبانهای برنامهنویسی ویژهای را ایجاد کرده و در زبان لیسپ تعبیه کنند. قابلیت تبادل کدها و دادهها به زبان لیسپ قابلیت تشخیص ترکیبها را میدهد، همهٔ کدهای برنامه به صورت عبارتهای نمادین یا لیستهای پرانتزگذاری شده نوشته شدهاند. یک تابع میتواند توسط خودش ویا توابع دیگر فراخوانی شود ویا طبق قواعد نحوی نوشتن یک لیست و استفاده از اول نام عملگرها و پیروی کردن از قواعد آرگومانها ایجاد شود. به عنوان مثال تابع fدارای ۳ آرگومان میباشد و به صورت مقابل توانائی فراخوانی را دارد و مورد استفاده قرار میگیرد: